فرمانداری برخوار
خانه
كمشچه
کمشچه

آب وهوا و وضعیت اقلیمی شهر:
آب وهوای شهر کمشجه مانند دیگر نقاط اصفهان دارای تابستانهای گرم وخشک وزمستانهای سردوخشک می باشد.
شهر به صورت دشت نسبتا همواری است که به جز چند رشته کوه منفرد و کم ارتفاع محلی عوارض دیگری درآن به چشم نمی خورد.شیب اصلی منطقه از سمت شمال به جنوب وشیب فرعی از غرب به شرق ادامه دارد.

منابع آب کشاورزی:
منابع آب کشاورزی آن در گذشته توسط هشت رشته قنات و هم اکنون توسط چندین حلقه چاه عمیق و همچنین کانال جدید الاحداث پل تامین می گردد.آب شرب این شهر نیز از شهر اصفهان تامین می گردد.

موقعیت جغرافیایی:
این شهر دارای طول جغرافیایی 51درجه و45 دقیقه و15 ثانیه وعرض جغرافیایی32 درجه 54 دقیقه و 20 ثانیه می باشد.ارتفاع آن نسبت به سطح دریا وآبهای آزاد1555متر می باشد.
شهردر فاصله 6 کیلومتری شهر حبیب آباد،17 کیلومتری مرکز بخش(دولت آباد) ،35 کیلومتری مرکزشهرستان(شاهین شهر) و25 کیلومتری مرکزاستان واقع شده وبه جهت قرار گرفتن برسر راه ارتباطی اصفهان-اردستان از موقعیت ممتازی برخوردار است.
وجه تسمیه:
درباره وجه تسمیه ونامگذاری شهر مطالب گوناگونی نقل شده بنا به گفته بعضی از محققین،کمشجه از واژه(کوم+شه+چه)تصغیر شکل گرفته که معنی نخجیر گاه وشکارگاه می دهد. از طرف دیگر نام کمشچه همان قنات کوچک یا قمشه کوچک است.نام اولیه آن قمشه یعنی اقامتگاه شاهان وشکارگاه بوده است. کلمه قم بعدا تحت تاثیر زبان فارسی به کلمه کم تغییر و قمشچه به کمشچه تغییر یافت.
بنا به گفته بعضی از محققین،کمشجه از ترکیب “کومی شوئه” یعنی اینکه چه کسی می رود بوجود آمده است که این نشان از عدم انسجام ایشان درکارهایشان دارد به طوری که بنا بر یک حکایت این ترکیب ساخته شده است.
علاو ه بر این در مورد شهر “قمشه” (شهرضا) می گویند که در اصل “کمشه” یا “کم شه” یا” کوم شه” بوده است که معنی خانه ی شاه را می دهد. طبق این نظر باید این شهر خانه ی کوچک شاه بوده باشد!

تاریخ شهر:
تاریخ شهر شدن
کمشجه در سال 1381 خورشیدی به عنوان شهر شناخته شد
متن مصوبه شهر شدن کمشجه از این قرار است:
تصویب اصلاح تقسیماتی در استان اصفهان
شماره :.39040ت26991‌ه‍ تاریخ: 1381٫12٫04 وزارت کشور وزرای عضو کمیسیون سیاسی – دفاعی هیأت وزیران در جلسه مورخ 1381٫11٫13 بنا به پیشنهاد شماره 1٫4.42٫41339 مورخ 1381٫5.15‌وزارت کشور و با رعایت تصویبنامه شماره.58538ت 26118ه مورخ 1380٫12٫22 و به استناد ماده 13 قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری – مصوب 1362 – تصویب نمودند:
1-‌روستای کمشجه مرکز دهستان برخوار شرقی از توابع بخش برخوار شهرستان برخوار ومیمه در استان اصفهان به شهر تبدیل و به عنوان شهر کمشجه شناخته شود.
2- محدوده این شهر بر اساس تبصره یک ماده (4) قانون مذکور تعیین خواهد شد.
این تصویبنامه در تاریخ 1381٫11٫28 به تأیید مقام محترم ریاست جمهوری رسیده‌است. محمدرضا عارف – معاون اول رئیس‌جمهور

جمعیت ومساحت:
کمشجه شهر نان وبرکت ،واز توابع بخش مرکزی شهرستان برخوار ومیمه با 5529جمعیت در سال 1381است، با1072خانوار از قدیمی ترین شهر های منطقه مخسوب می شود.
مذهب وزبان:
کمشچه با لهجه ایی از زبان و گویش ایران باستان تکلم می کنند. بین خود مردم این دیار چنین معروف است گبـر بوده اند که این حکایت از بهدین بودن ایشان دارد.
مشاهیر:
—————————
مراسم وسنن:
مهمان نوازی مردم این نقطه به نحوی افراطی است که می توان آنها را “غریب پرست” دانست.

از نظر ظاهری چهره ای که بیشتر از ایشان به نظر می آید چنین خصوصیاتی دارد:

– رنگ پوست دو سوم از ایشان سبزه است

– معمولا رنگ چشمهایشان قهوه ای مایل به عسلی است

– بسیاری از ایشان دارای مژه های فر خورده به بالا هستند

– قد مردها معمولا حدود 170 سانتیمتر است

– رنگ چشمهای سبز و آبی در برخی طایفه ها مثل (غلامی ها) اکثریت دارد.

 آثار تاریخی:
از آثار تاریخی آن می توان برج و باروی قدیمی،بناهای مخروبه در سمت غرب روستا، خانه حاج قاسمی ، مسجد جامع شهر و حمام تاریخی آن را نام برد.

 

جاذبه های طبیعی:
قلعه های شاهوازی و علی آباد را می توان نام برد.
رودخانه های فصلی این محل عبارتند از:رودخانه شاهوازی- رودخانه لاردن و رودخانه جهان آباد.
نخستین بار در جهان یک منطقه منحصر به فرد ژئوفیزیکی با فسیل های220 میلیون ساله در شهرستان’برخوار’ این استان کشف شد.
این منطقه در شهر’کمشچه’ شهرستان برخوار قرار دارد و بررسی های نشان می دهد که این منطقه در گذشته دریا بوده و انواع فسیل دریایی مانند نرم تنان، جلبکها و گونه های آبی در آن قابل مشاهده است.این اولین بار است که چنین منطقه ای در دنیا مشاهده می شود و از نظر زمین شناسی مکانی منحصر به فرد است.این منطقه دو سال قبل توسط یک ایرانی الاصل مقیم آلمان که استاد یکی از دانشگاه های این کشور است کشف شد و سپس کارشناسانی از آلمان و اتریش برای بررسی آن به اصفهان آمدند. پیش از این قرار بود در این منطقه معدن ایجاد شود،‌ با همکاری اداره صنایع و معادن، این منطقه از حوزه معدن خارج و محصور شده است.ویژگی های این منطقه می تواند در توسعه اکوتوریسم موثر واقع شود.

صنایع دستی:
از هنرهای سنتی و صنایع دستی آن قالی بافی و پخت نان محلی را می توان نام برد مخصوصاً نان خشک و بِرِشتِه آن که هر روزه 18 تن آرد در این شهر به نان تبدیل و به شهرهای مجاور در استان صادر می گردد.

اقتصاد:
اقتصاد این شهر بر پایه کشاورزی، کارگری، صنایع دستی وخدمات استوار می باشد.
ویژگیهای اقتصادی:

کمی بارندگی و خشک شدن قناتها و پایین رفتن سطح آبهای زیرزمینی، باعث پایین آمدن سطح زیرکشت گردیده است. محصول کشاورزی این منطقه منحصربه گندم، جو، صیفی، خربزه ،هویج و چغندر قند است. ازمحصولات درختی تعدادی درخت پسته وجود دارد، البته باطرح توسعه آبرسانی ازطریق تونل سوم کوهرنگ درآینده نزدیک تا حدودی مشکلات آب و آبیاری برطرف خواهد شد.

صنایع کارخانه ای که دراین منطقه واقع شده عبارت است از پالایشگاه نفت، نیروگاه برق، کارخانه های نساجی قدس، بهریس، بارش، شیرپاستوریزه، کارخانه سنگبری و ابزارسازی و کوره های آجرپزی که اعلب توسط مردم اصفهان احداث گردیده و تا اندازه ای در وضع اقتصادی اهالی تاثیردارد.

کشاورزی:
عمده محصولات کشاورزی شهر گندم، جو ، چغندرقند ، علوفه دامی واز محصولات سر درختی انار وانگور قابل ذکر است.
وضعیت کشاورزی:

مالکیت زمینهای این منطقه عموما به صورت خورده مالکی یعنی کمتر از 2هکتار میباشد و بدین ترتیب نمی توانند زندگی خود را از طریق کشاورزی به تنهایی تامین نمایند و مجبور هستند در مواقع بیکاری به امور غیر ازکشاورزی پرداخته تا تامین شوند. یکی از عوامل مهاجرت روستائیان از ده به شهر نداشتن زمین و سایر امکانات کشاورزی دیگر می تواند باشد؛ که میتوان از طریق هیئت واگذاری زمین به آنهاداده شود و آب آن را هم به هرطریق که ممکن باشد تامین نمود و در صورت نبودن زمین و سایر امکانات افراد را نسبت به احداث واحد های تولیدی بویژه وابسته به کشاورزی تشویق نماید.

کمبود آب مهمترین عامل رکود کشاورزی در منطقه بوده است. تامین آب کشاورزی و آشامیدنی برخوار در گذشته اغلب از طریق قنات انجام می شده است و کشاورزان با دلگرمی بیشتری به این امور می پرداختند و آب آنها نسبت به چاه دارای کیفیت نسبتا بالائی بوده ولی بتدریج با کم شدن نزولات آسمانی و پایین رفتن سطح آبهای زیر زمینی در منطقه قنوات شروع به خشک شدن نموده و آنها را ناچارا مجبور به حفر چاه و نصب موتور پمپ جهت تامین آب کشاورزی و آشامیدنی نمودند.

همچنین کشاورزان با اقدام به حفر یکسری چاههای غیر مجاز باعث کم شدن آبهای زیر زمینی و در نتیجه پایین رفتن سطح آب گردیده اند. به همین علت اراضی منطقه را به سه دسته تقسیم نموده اند که مساحت آنها برای هر یک از روستاها و شهرها به شرح زیر می باشد :

اراضی قابل استفاده :

1- اراضی زیر کشت سالیانه و دائمی

2- اراضی آیش

3- اراضی بایر قابل استفاده

یک سوم اراضی قابل استفاده منطقه زیر کشت سالیانه و دائمی و بقیه بصورت آیش یا بایر قابل استفاده نمی باشند. این نسبت در تمام منطقه یکسان نیست و بستگی به میزان زمین و آب دهی چاههای حفر شده دارد.

بعد از کمبود آب کیفیت آب را هم نباید نادیده گرفت بطوری که در بعضی از قسمتها باندازه ای املاح آب بالا است که باعث تخریب خاک و در نتیجه عدم امکان کشاورزی در منطقه می گردد. بعد از آن کمیت و کیفیت خاک را هم باید در نظر گرفت یعنی بالا بودن املاح خاک و در نتیجه شور بودن آن و همچنین کم بودن ضخامت خاک کشاورزی باعث شده که در منطقه اکثرا محصولات یکساله و مقاوم به شوری کاشته شده و گیاهان دائمی مانند درختان میوه در بسیاری از نقاط نتیجه خوبی ندهد.

اینک باشناخت عوامل اصلی که در بالا بردن یا پایین آوردن سطح کشاورزی منطقه موثر می باشند به نحوه انجام آن در برخوار می پردازیم. کشاورزی در برخوار ابتدا مانند سایر مناطق بوسیله نفر انجام می گردید یعنی تمام عملیات کاشت، داشت و برداشت با دست انجام می گرفت و همچنین تقویت زمینها با کود های حیوانی عمل می شده که این کود در این منطقه علاوه بر تقویت زمین باعث اصلاح آن و یا به عبارت دیگر باعث بالا بردن قابلیت نفوذ آب و پوک شدن آن می گردد.

با بوجود آمدن انقلاب عظیمی در علوم کشاورزی که یکی از اثرات آن پیدایش ماشینهای کشاورزی بود؛ ساکنان منطقه برخوار از قدیمی ترین ماشین کشاورزی (تراکتور) بهره گرفته و چه بسا هزینه انجام مراحل سه گانه کاشت، داشت و برداشت را کاهش داده و عملکرد محصول کشت شده را افزایش داده است.

یکی از مشکلات کشت مکانیزه در منطقه کوچک بودن مساحت مالکیت ها درمنطقه بوده و باعث شده که بهره دهی آن نسبت به سایر مناطق که مالکیت ها بزرگ است کمتر باشد. این مطلب هم ناگفته نماند که در حال حاضر چون درآمد اکثر کشاورزان اکتفای خرید ماشین آلات را نمی نماید آن را به صورت ساعتی یا جریب یا روزانه کرایه می نمایند. برای رفع این مشکل و تشویق کشاورزان بهتر است دولت از طریق مرکز خدمات روستایی اقدام به تهیه ماشین آلات نموده وبا یارانه در اختیار کشاورزان قرار دهند.

محصولات کشت شده در منطقه:

حال به محصولات کشت شده در منطقه می پردازیم.

محصولات را میتوان به دو دسته محصولات زمینی یا زراعت و محصولات دائمی مثمر تقسیم بندی نمود.

زراعت شامل : گندم، جو، محصولات جالیزی و علوفه ای، دانه های روغنی، چغندر قند، سیب زمینی، پنبه، ذرت دانه ای می باشد.

محصولات دائمی دائمی مثمر شامل: سیب، انگور، پسته، انار، میوه جات هسته دار است.

اشتغا ل:
بعد از کشاورزی کارگری مهم ترین فعالیت مردم این شهر راتشکیل می دهد.
اصناف
نزدیک به 400واحد نانوایی خانگی در این شهر وجود داردکه روزانه نان حدود 200هزار نفر از شهروندان شهر اصفهان راتامیین می کند.
صنعت:
کارگاهها وکارخانه ها واقع در حریم این شهر عبارتند از: کارخانه های تولید قطعات ولوازم یدکی ، کاغذ سازی، مقوا سازی، ریسندگی، گونی بافی، لوله پلی اتیلن و…ونیز یک واحد کشتارگاه دام و یک واحد کشتارگاه مرغ در این منطقه وجود دارد.
معادن:
معادنی همچون سنگ، گچ، ماسه وشن در این منطقه وجود دارد.

تاریخ به روز رسانی: 1397/02/10
تعداد بازدید: 3333
كليه حقوق اين پايگاه متعلق به استانداري استان اصفهان ميباشد.
Powered by DorsaPortal